แก!!! วันนี้จะมาเม้าท์มอยเรื่องทริปล่าสุดที่เกือบเอาชีวิตไม่รอดจากแดดเมืองไทยไปแล้ว แต่สุดท้ายก็คือรอดมาได้แบบสวยๆ แถมยังได้รูปสับๆ มาอวดชาวโซเชียลกันอีกนะจ๊ะ ใครจะไปคิดว่าอินฟลูฯ ตัวแม่สายแข็งอย่างฉัน จะต้องมาปะทะกับพลังงานแสงอาทิตย์เลเวล 1000 ที่จังหวัดพะเยา! ยอมรับเลยว่าตอนแรกที่เพื่อนชวนไปพะเยาคือแบบ... พะเยา? มีอะไร? นอกจากกว๊านพะเยาที่จำได้แต่ปลาซิวแก้วแล้ว มันมีอะไรอีกอะแก๊? แต่ด้วยความเป็นตัวแม่ที่ชอบลองของใหม่ (โดยเฉพาะของกิน) ก็เลยโอเค สู้! แพ็คกระเป๋าไปแบบมั่นๆ ทั้งที่ในใจก็คือภาวนาให้ผิวยังอยู่ครบ ไม่ไหม้เกรียมเป็นปลาเผาซะก่อน
การเดินทางน่ะเหรอ? ไม่ต้องพูดถึง! นั่งรถบัสมาเกือบครึ่งวัน แกคิดดูสภาพ! นี่คือเดินทางมาเที่ยว หรือมาซ้อมอดทนแดดคะ? พกครีมกันแดดไปเป็นขวดอะยังไม่พอ พกไปเหมือนจะเอาไปสาดใส่หน้าทุกคนที่มองมาด้วยสายตาแบบ "น้องไม่ร้อนเหรอคะ" คือร้อนมากจ้ะพี่จ๋า! ร้อนจนคิดว่าถ้ามีปีกงอกได้คงบินไปแล้ว ไม่ต้องมานั่งเหี่ยวบนรถบัส! แต่พอเท้าแตะพะเยาเท่านั้นแหละ ฉันก็ได้สัมผัสกับอะไรบางอย่างที่บอกตัวเองว่า "นี่แหละ! ที่ที่เราคู่ควร!" บรรยากาศเงียบสงบ ไม่วุ่นวายเหมือนเมืองกรุง แต่ก็ไม่ได้เงียบจนหลับนะแก คือมันมีความพอดี มีความ Slow Life แบบที่บล็อกเกอร์สายสับอย่างเราก็ยังสามารถหาอะไรให้มันตื่นเต้นได้อะ! แล้วแดดนะเหรอ? เออ... ก็ยังแรงอยู่ แต่ด้วยวิญญาณแห่งการเป็นตัวแม่บล็อกเกอร์ เราจะยอมแพ้แค่นี้ไม่ได้! ต้องสู้! เพื่อรูป! เพื่อคอนเทนต์! เพื่อยอดไลก์! ใครจะมาเบรกความฮอตของเราได้! เริ่ม! ภาคปะทะแดดและค้นหาความปังที่กว๊านพะเยา!
📸 จุดถ่ายรูปสับ ๆ ยอดไลก์พุ่ง
เอาล่ะ! มาถึงช่วงที่ทุกคนรอคอย (หรือเปล่า?) กับพิกัดถ่ายรูปที่รับรองว่าสับ! แน่นอน! เตรียมเมมให้ว่าง ชาร์จแบตกล้องให้เต็ม แล้วมาดูว่าตัวแม่คนนี้จะพาแกไปแชะภาพมุมไหนบ้าง ที่กว๊านพะเยา ไม่ได้มีแค่แม่น้ำใหญ่ๆ ให้มองนะแก มันมีมุมให้เล่นเยอะมาก ถ้าแกตาดีพอ!
มุมที่ 1: ริมกว๊านยามโพล้เพล้ ฟีลคุณหนูผู้เผลอไผลแต่สวยแบบไม่มีฟิลเตอร์
แก! ถ้าจะมาถ่ายรูปที่กว๊านพะเยาแล้วไม่มาเก็บภาพริมน้ำตอนช่วง Golden Hour คือผิด! ผิดมหันต์! ช่วงเวลาดีที่สุดคือสัก 5-6 โมงเย็น แดดจะอ่อนลงนิดหน่อย แต่แสงคือส้มทองอร่าม เหมือนสปอตไลต์จากฟ้าส่องมาที่แกคนเดียว! พิกัดคือเดินเลียบทางเดินริมกว๊านไปเลยแก มีมุมสวยๆ ให้เลือกเยอะมาก ทั้งที่มีต้นไม้บังแสงหน่อยๆ หรือจะยืนริมน้ำแบบโล่งๆ ก็ได้ การโพสท่าเหรอ? ตัวแม่จะไม่แนะนำให้โพสแข็งทื่อแบบหุ่นโชว์นะ! ต้องมีลูกเล่น! ลองยืนหันข้างเล็กน้อย มือข้างนึงเท้าสะเอว อีกข้างยกขึ้นมาแตะผมเบาๆ แกล้งทำเป็นมองออกไปที่ผิวน้ำไกลๆ แล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ ฟีลเหมือนกำลังใช้ความคิดอะไรบางอย่างที่ลึกซึ้ง (ทั้งที่ในใจคิดถึงแต่หมูกระทะ!) ยืดขาออกไปข้างหน้าเล็กน้อย ให้ดูขายาวเป็นนางแบบ Victoria's Secret! ชุดที่แนะนำคือชุดเดรสพลิ้วๆ สีขาว สีพาสเทล หรือสีเอิร์ธโทน ให้มันดูละมุนเข้ากับแสงธรรมชาติ ไม่ต้องแต่งหน้าจัดมาก เน้นงานผิวฉ่ำวาว ลิปสีนู้ดหน่อยๆ คือจบ! ได้รูปที่ดูธรรมชาติแต่สวยแพงล้านแปดแน่นอนมุมที่ 2: วัดติโลกอารามกลางน้ำ ฟีลนางพญาผู้เลอโฉมเหนือบาดาล
อันนี้คือ Signature ของกว๊านพะเยาที่แท้ทรู! วัดติโลกอาราม ที่เป็นวัดเก่าแก่ตั้งอยู่กลางน้ำ! แกคิดดูสิว่ามันจะว้าวแค่ไหน! การจะไปถ่ายรูปตรงนี้คือแกต้องนั่งเรือออกไปกลางน้ำนะจ๊ะ (มีบริการเรือหางยาวพาเที่ยว ไม่ต้องห่วงว่าจะไปไม่ถึง) ตอนที่เรือแล่นไปกลางกว๊าน แล้วเห็นวัดลอยเด่นอยู่กลางน้ำคือแบบ...ขนลุก! สวยมาก! แนะนำให้ไปช่วงเช้าตรู่ประมาณ 7-8 โมง หรือช่วงบ่ายแก่ๆ แสงจะไม่จ้าเกินไป มุมที่ดีที่สุดคือให้ช่างภาพถ่ายจากบนเรือ โดยมีวัดเป็นฉากหลังแบบเต็มๆ การโพสท่า? ตัวแม่ไม่เคยพลาด! นั่งไขว้ขาแบบนางพญาเบาๆ หันหน้าตรงมองกล้องแบบมั่นๆ ไม่ก็แกล้งเผลอมองออกไปไกลๆ ทำเป็นพนมมือไหว้ (แต่แอบจิกกล้องไปด้วย!) ถ้าจะให้ได้ฟีลลิ่งนางพญาจริงๆ คือชุดไทยประยุกต์เลยแก หรือไม่ก็ชุดเดรสผ้าไทยที่ดูโมเดิร์นหน่อยๆ สีแดงก่ำ สีทอง หรือสีเขียวมรกตจะขับผิวสุดๆ เครื่องประดับก็ต้องจัดเต็มนะ ทั้งต่างหู กำไล สร้อย แหวน ไม่ต้องกลัวเยอะ เพราะนี่คือฟีลลิ่งราชินีน้ำ! แสงตอนเช้าจะทำให้เห็นรายละเอียดของวัดชัดเจน และสะท้อนผิวน้ำได้สวยมาก ส่วนช่วงบ่ายแก่ๆ จะให้ความรู้สึกขรึมขลังและลึกลับ โพสไปเถอะแก รับรองว่ายอดไลก์พุ่งแซงหน้าดารา!มุมที่ 3: สะพานท่าเรือ ฟีลสตรีทสาวเท่สายคูล
หลายคนอาจจะมองข้าม แต่สะพานท่าเรือเล็กๆ ที่ยื่นออกไปในกว๊านนี่แหละคือขุมทรัพย์ของสายสตรีท! ช่วงเวลาที่เหมาะที่สุดคือตอนเช้าที่คนยังไม่เยอะมาก หรือตอนบ่ายๆ ที่แดดเริ่มคล้อยลงมานิดหน่อย พิกัดก็คือตรงท่าเรือต่างๆ ริมกว๊านเลยแก มันจะมีสะพานไม้เก่าๆ ยื่นออกไป บางทีก็มีเรือชาวประมงจอดเทียบท่าอยู่ บรรยากาศคือดิบๆ เท่ๆ มาก การโพสท่า? ไม่ต้องยืนสวยหวานแล้วแก อันนี้ต้องมาสายสตรีท! ลองเดินแบบแคนดิด ทำเป็นไม่รู้ว่ามีคนถ่าย เดินเอามือล้วงกระเป๋ากางเกง มองตรงไปข้างหน้าแบบมีจุดหมาย หรือนั่งห้อยขาบนขอบสะพานแบบชิลๆ ทำเป็นมองวิว แล้วก็แอบเหลือบมองกล้องเล็กน้อย ส่งสายตาแบบ "ฉันสวยและฉันรู้ตัว" ชุดที่แนะนำคือเสื้อครอป กางเกงยีนส์เอวสูง รองเท้าผ้าใบ หรือชุดเซ็ตเสื้อกางเกงที่ดูทะมัดทะแมง สีที่ใช่คือสีดำ ขาว เทา หรือสีเอิร์ธโทน ที่ดูเท่ๆ หน่อย แสงช่วงเช้าจะให้มิติของเงาบนพื้นสะพานได้ดี ส่วนช่วงบ่ายจะได้ความรู้สึกอบอุ่นแต่ก็ยังคงความเท่! คือแกไม่ต้องพยายามโพสให้เยอะนะ ปล่อยตัวตามสบาย ให้มันดูเป็นธรรมชาติ เหมือนแกมาเดินเล่นแล้วก็แวะถ่ายรูปเล่นๆ แต่ผลลัพธ์คือปังไม่ไหว!
☕ พิกัดลับ ดับร้อน
หลังจากที่ตากแดด ตากลม ตากกล้องมาจนหน้าเกือบเหี่ยวเป็นลูกพรุนแล้วเนี่ย สิ่งที่ต้องการที่สุดในชีวิตคืออะไรคะ? ใช่ค่ะ! คาเฟ่เก๋ๆ หรือร้านกาแฟโบราณที่ให้ความรู้สึกเย็นฉ่ำ ชื่นใจแบบที่ไม่ต้องพึ่งแอร์โรงแรม! และที่กว๊านพะเยาของเราก็มีพิกัดลับที่ตัวแม่ไปสอยมาแล้ว รับรองว่าเด็ด! ร้านนี้ไม่ได้อยู่ไกลจากกว๊านพะเยาเลยแก เดินมานิดเดียวก็ถึงแล้ว ชื่อร้าน "อาม่าโอเลี้ยง" (ชื่อจริงฉันแอบตั้งเองให้มันดูเก่าแก่ได้ฟีล!) คือมันเป็นร้านเล็กๆ ริมถนน ติดกับวัดศรีโคมคำ หรือที่คนพะเยาเรียกกันว่า "วัดพระเจ้าตนหลวง" นั่นแหละแก ไม่ต้องห่วงว่าหาไม่เจอ มองหาวัดใหญ่ๆ นั่นแหละ แล้วมองหาร้านกาแฟเล็กๆ ที่มีป้าๆ นั่งบดกาแฟโบราณอยู่หน้าร้านนะ นั่นแหละใช่เลย!
บรรยากาศร้านคือ Old School สุดๆ เหมือนย้อนยุคไปสมัยอาม่าอากงยังวัยรุ่น! มีโต๊ะไม้เล็กๆ ไม่กี่ตัว พัดลมเก่าๆ ตัวใหญ่ที่หมุนเอื่อยๆ แต่ลมเย็นฉ่ำชื่นใจมาก! กลิ่นกาแฟคั่วหอมฟุ้งไปทั่วร้าน บวกกับกลิ่นชาที่ต้มใหม่ๆ คือแค่เดินผ่านก็คือฟินแล้ว! ฉันสั่งโอเลี้ยงแก้วใหญ่แบบไม่ลังเลเลยแก! โอเลี้ยงของที่นี่คือเด็ดจริง! รสชาติเข้มข้น หอมกาแฟโบราณแบบจัดเต็ม ไม่ได้มีกลิ่นไหม้เหมือนบางร้านนะ ที่สำคัญคือหวานกำลังดี ไม่ได้หวานจนแสบคอแบบโอเลี้ยงหน้าโรงเรียนตอนเด็กๆ อันนี้คือหวานนุ่ม ชุ่มคอ สดชื่นแบบที่ดื่มไปคำแรกก็คือฟื้นคืนชีพทันที! เหมือนร่างกายได้รีเซ็ตใหม่จากความร้อนระอุ! ส่วนเพื่อนฉันที่มาด้วยกันก็สั่งชาเย็นมา บอกเลยว่าสีชาเย็นนี่คือส้มตะโกนมาก! ส้มแบบที่เห็นแต่ไกลก็รู้เลยว่าชาเย็นไทยแท้! รสชาติก็คือหอมชาเข้มข้น หวานมันกำลังดี ไม่จืดชืด ไม่หวานโดด คือทุกอย่างมันลงตัวไปหมด! จิบชาเย็นไป มองผู้คนเดินผ่านไปมาข้างวัดไป คือมันเป็นความสุขเล็กๆ ที่โคตรจะฮีลใจเลยแก! ราคาคือเป็นมิตรกับกระเป๋าตังค์วัยรุ่นสุดๆ ไม่ต้องกลัวว่าจะหมดตัวไปกับค่ากาแฟแน่นอน ได้นั่งพักขาในที่เย็นๆ ได้ดื่มเครื่องดื่มที่อร่อยชื่นใจ แถมยังได้บรรยากาศแบบบ้านๆ ที่หาไม่ได้ง่ายๆ ในเมืองกรุงอีกด้วยนะแก! คือเป็นพิกัดที่ต้องมาซ้ำอะ!
🚗 ข้อมูลการเดินทางและทริคควรรู้
เอาล่ะ! สำหรับน้องๆ วัยรุ่น หรือใครก็ตามที่อยากจะมาตามรอยตัวแม่คนนี้ที่กว๊านพะเยา ฉันจะให้ข้อมูลแบบจัดเต็ม! เพราะตัวแม่ไม่เคยปล่อยให้ลูกเพจหลงทางแน่นอน! (ยกเว้นฉันเองที่เคยหลงไปสองรอบ แต่ก็รอดมาได้ไงล่ะ!)
การเดินทาง:
- เครื่องบิน + รถตู้/รถบัส: ถ้าแกมาจากกรุงเทพฯ แล้วอยากประหยัดเวลาสุดๆ ก็คือบินไปลงเชียงราย (สนามบินแม่ฟ้าหลวง) หรือเชียงใหม่ก่อน แล้วต่อรถตู้หรือรถบัสมาพะเยาอีกที ใช้เวลาประมาณ 1-2 ชั่วโมงจากเชียงราย หรือ 3-4 ชั่วโมงจากเชียงใหม่ วิธีนี้คือสะดวกสุดแล้วแก! แอร์เย็นๆ สบายตัวกว่านั่งรถบัสยาวๆ แน่นอน!
- รถบัส: สำหรับสายสตรองแบบตัวแม่! ก็คือนั่งรถบัสจากกรุงเทพฯ ไปพะเยาได้เลย มีหลายบริษัทให้เลือกใช้บริการ ใช้เวลาประมาณ 9-10 ชั่วโมง (ยาวนานดุจการรอคอยความรักที่ไม่สมหวัง!) แนะนำให้เลือก VIP Bus ที่นั่งจะกว้างขวาง สบายขึ้นมาหน่อย (ย้ำว่าหน่อย!) และพกเสื้อกันหนาวไปด้วยนะแก เพราะแอร์บางคันคือหนาวจนปากสั่น!
- รถยนต์ส่วนตัว: ถ้าแกมีแก๊งเพื่อนแล้วมีคนขับที่ใจดีพอ ก็คือเช่ารถหรือขับรถส่วนตัวไปเลยจ้า! จะได้แวะถ่ายรูปตามรายทางได้ตามใจชอบ ไม่ต้องรอใคร! Google Maps คือเพื่อนซี้ที่ห้ามทิ้ง!
ช่วงเวลาที่ควรไป:
สำหรับกว๊านพะเยา ช่วงเวลาที่พีคที่สุด สวยที่สุด ถ่ายรูปปังที่สุดคือ หน้าหนาว (พฤศจิกายน - กุมภาพันธ์) แก! อากาศจะเย็นสบาย ไม่ร้อนตับแตกเหมือนหน้าร้อน แดดอ่อนๆ ส่องกระทบผิวน้ำกว๊านคือสวยแบบจึ้ง! ช่วงเช้าๆ มีหมอกลงบางๆ คือได้ฟีลเกาหลีทิพย์! แต่ถ้าแกเป็นสายชอบความท้าทาย หรืออยากมาท้าแดดแบบตัวแม่ ก็มาได้ทุกฤดูแหละแก! แค่ต้องเตรียมตัวให้พร้อมกว่าเดิมหลายเท่า!
ข้อควรระวังสำหรับวัยรุ่น:
- กันแดดเท่านั้นคือที่พึ่ง! ไม่ใช่แค่หน้า แต่ทาทั้งตัวเลยแก! ทาซ้ำทุก 2 ชั่วโมงก็ได้! ถ้าไม่ทาคือผิวไหม้เกรียมแน่นอน!
- หมวก แว่นตา ร่ม: สิ่งเหล่านี้คืออวัยวะที่ 33, 34, 35 ของแกในทริปนี้เลยนะ! ห้ามลืมเด็ดขาด! นอกจากจะช่วยกันแดดแล้ว ยังเป็นพร็อพถ่ายรูปที่สับมาก!
- เสื้อผ้า: เน้นผ้าที่ระบายอากาศได้ดี ไม่ร้อนอบอ้าว สีอ่อนๆ จะช่วยสะท้อนความร้อนได้ดีกว่าสีเข้มๆ นะจ๊ะ แต่ถ้าอยากได้รูปปังๆ ก็เอาตามใจชอบเลยแก! แค่เตรียมใจว่าอาจจะเหงื่อแตกนิดหน่อย!
- แบตเตอรี่สำรอง (Power Bank): จำเป็นยิ่งกว่าข้าวปลาอาหาร! เพราะแกจะต้องถ่ายรูปเป็นร้อยเป็นพันรูปแน่นอน! แบตหมดคือจบ!
- น้ำดื่ม: พกน้ำเปล่าขวดใหญ่ติดตัวไว้เลยแก! ดื่มเยอะๆ อย่าให้ร่างกายขาดน้ำ! ป้องกันฮีทสโตรก!
- เคารพสถานที่และวัฒนธรรม: ถึงเราจะเป็นตัวแม่สายสับ แต่ก็ต้องมีสัมมาคารวะนะจ๊ะ! เวลาไปวัด หรือสถานที่สำคัญ ก็แต่งกายให้สุภาพเรียบร้อยหน่อย ไม่ต้องถึงกับชุดราตรี แต่ก็ไม่ใช่บิกินี่นะแก!
- อาหาร: ลองชิมอาหารพื้นเมืองของพะเยานะแก อร่อยเด็ดหลายอย่าง! โดยเฉพาะปลาซิวแก้วทอดกรอบคือห้ามพลาด!
สรุปเลยนะแก! กว๊านพะเยาที่ฉันเคยคิดว่าก็แค่บึงน้ำใหญ่ๆ ที่มีปลาเยอะๆ เนี่ย สรุปแล้วคือจึ้งมาก! สวยกว่าที่คิดไว้เยอะ! มีมุมให้ถ่ายรูปเยอะแยะไปหมด! ได้รูปปังๆ กลับไปอวดเพื่อนจนเพื่อนอิจฉาไปเลย! บรรยากาศก็คือดีต่อใจ ได้พักผ่อนแบบ Slow Life แต่ก็ยังคงความสนุกสนานสไตล์ตัวแม่! ใครที่กำลังมองหาสถานที่เที่ยวที่ยังคงความธรรมชาติ ไม่วุ่นวาย แต่ก็มีอะไรให้ทำ ให้ถ่ายรูปเยอะแยะ ฉันแนะนำเลยว่าต้องมาที่นี่! กว๊านพะเยาไม่ได้ "กว๊าน" แค่ปลา แต่ "กว๊าน" ใจเราให้ไปแล้วเต็มๆ จนอยากกลับมาอีกหลายๆ รอบเลยแก! ใครไม่มาคือพลาดมาก! ชวนเพื่อน ชวนแฟน ชวนครอบครัว แล้วมาสร้างตำนานบทใหม่ที่พะเยากันนะจ๊ะ!
#กว๊านพะเยา #เที่ยวพะเยา #เที่ยวภาคเหนือ #เที่ยวกว๊านพะเยา #thailand #thailandtravel #stylestravel