แก! ฟังนะ! เรื่องมันมีอยู่ว่าอีฉันเนี่ยกำลังจะหมดคอนเทนต์ นั่งไถฟีดไปไถฟีดมาก็เจอแต่ทะเลคาเฟ่ภูเขาซ้ำๆ ซากๆ จนเอือมไปหมดละป่ะ? อยู่ดีๆ ก็มีแสงสว่างวาบขึ้นมาในหัวตอนที่เพื่อนตัวแสบมันส่งรูปเจดีย์ประหลาดๆ ที่ทำจากเปลือกหอยมาให้ดู พร้อมแคปชั่นกวนๆ ว่า “ไปปะหล่ะ? วัดเจดีย์หอย!” ตอนแรกก็ขมวดคิ้วนะ คิดในใจว่า ‘วัดอะไรวะ ชื่อเชยเบอร์นี้ แถมยังอยู่ปทุมธานีอีก? แกจะให้ฉันไปลำบากถึงปทุมฯ เพื่อสิ่งนี้จริงๆ หรอ?’ แต่ด้วยความที่ปากแจ๋วและชอบความท้าทาย ก็เลยตอบกลับไปแบบไม่คิดว่า “เออ! ไปก็ไป! อย่าให้ผิดหวังนะ!”
เอาล่ะ! เตรียมใจให้พร้อมกับทริปท้าแดดท้าลมที่แทบจะเปลี่ยนฉันเป็นหมูกรอบแดดเดียว! เราออกเดินทางกันแต่เช้าตรู่ที่ว่าเช้าแล้วนะ แต่แดดเมืองไทยคือไม่ปราณี! ออกจากบ้านมาแป๊บเดียวก็รู้สึกเหมือนผิวโดนย่างไปแล้วครึ่งหนึ่ง สภาพคือสู้ชีวิตสุดๆ แต่ชีวิตสู้กลับกว่า! ขับรถออกจากกรุงเทพฯ แค่พ้นเขตเมืองมาไม่เท่าไหร่ ถนนหนทางก็เริ่มกว้างขวางขึ้น ทุ่งนาก็เริ่มมาทักทายข้างทาง จนฉันเริ่มงงว่านี่มันปทุมธานีหรือกาญจนบุรีวะเนี่ย? ความเป็น "ตัวแม่" ก็เริ่มสั่นคลอนตั้งแต่หน้าปากซอย เพราะแดดที่ว่าแรงก็แรงเอาเรื่อง พยายามจะถ่ายสตอรี่บ่นแดด แต่คือแสงมันจ้าจนแสบตาไปหมด ได้แต่สวมแว่นดำเบอร์ใหญ่สุดเท่าที่มี ก้มหน้าเม้มปากถ่ายตัวเองแบบซูมๆ ไม่ให้เห็นหน้าบูดหน้าเบี้ยว เพราะไม่อยากให้ภาพลักษณ์บล็อกเกอร์สายสตรองพังพินาศ! กว่าจะหลุดรอดจากรังสียูวีตัวร้ายไปถึงวัดเจดีย์หอยได้ สภาพคือนั่งรถจนเมื่อยตูด แถมแดดยังเผาผลาญพลังงานจนแทบจะวูบ คอแห้งผากเหมือนอยู่ทะเลทรายซาฮาร่า แต่พอได้เห็นเจดีย์เปลือกหอยตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าเท่านั้นแหละ... สภาพก็กลับมาเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาทันที เพราะมันว้าวมากแก! บอกเลยว่าคุ้มค่ากับความลำบากที่ฝ่าฟันมาจริงๆ!
📸 จุดถ่ายรูปสับ ๆ ยอดไลก์พุ่ง
มาถึงวัดเจดีย์หอยแล้ว ไม่มีรูปสับๆ กลับไปนี่ถือว่ามาไม่ถึงนะจ๊ะสาวๆ! อีฉันผู้เป็นตัวแม่สายคอนเทนต์จะมาสอนทริคถ่ายรูปให้ยอดไลก์พุ่งกระฉูด ใครเห็นเป็นต้องร้องว่า "ปังมากแม่!"
-
มุมมหาชน: เจดีย์เปลือกหอยแบบเต็มๆ ตา!
มาถึงนี่แล้วก็ต้องจัดมุมนี้ก่อนเลย! เจดีย์หอยคือไฮไลต์! ความอลังการงานสร้างจากเปลือกหอยโบราณนับล้านๆ ชิ้นที่เรียงตัวกันเป็นเจดีย์สีเทาอมน้ำตาลเนี่ย มันเป็นอะไรที่ Unseen ไทยแลนด์สุดๆ! หามุมที่สามารถเก็บเจดีย์ได้แบบเต็มๆ ตัว อาจจะต้องถอยห่างออกมานิดนึงนะแก หรือไม่ก็ใช้เลนส์ Wide Angle ไปเลยก็ได้!
- ท่าโพส: ไม่ต้องไปยืนกอดเจดีย์อะไรให้มันดูแล้วเอ๊ะ! หามุมที่แสงตกกระทบเจดีย์แบบสวยๆ แล้วเรายืนอยู่เยื้องๆ หน่อย ให้เจดีย์เป็น Background แบบเด่นๆ พอ! อาจจะทำท่ากำลังเดินขึ้นบันไดแบบช้าๆ หันหน้าเสยผมเบาๆ หรือจะหันหลังให้กล้องแล้วเอื้อมมือขึ้นไปเหมือนกำลังสัมผัสเจดีย์ (แต่ไม่ต้องสัมผัสจริงนะ เอาแค่โพส!) ให้ฟีลเหมือนกำลังชื่นชมความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติและกาลเวลาที่สร้างสรรค์สิ่งนี้ขึ้นมา หรือจะยืนกอดอก เชิดหน้าเล็กน้อย แสดงความเป็นตัวแม่สายสำรวจโลกก็ได้! สำหรับคนที่อินกับสายบุญ ก็อาจจะพนมมือขึ้นมาเบาๆ แล้วมองขึ้นไปบนยอดเจดีย์ก็ได้ฟีลซอฟต์ๆ แต่ดูแพง!
- แสง: ถ้าโชคดีมาช่วงเช้าตรู่หรือช่วงเย็นๆ แสงจะนุ่มนวลเป็นพิเศษ ทำให้สีของเปลือกหอยดูอบอุ่นและมีมิติ แต่ถ้ามาช่วงบ่ายแบบฉัน (ซึ่งไม่แนะนำอย่างยิ่ง!) ก็ต้องอาศัยการจัดมุมนิดนึง หาเงาต้นไม้มาช่วยอำพรางหน้า หรือพยายามให้แสงส่องจากด้านข้าง เพื่อไม่ให้ภาพดูแบนและหน้าเราไม่มืดไปนะ
- การแต่งตัว: แนะนำให้ใส่เสื้อผ้าโทนเอิร์ธโทน ครีม น้ำตาล เบจ หรือสีขาวสะอาดตา มันจะคอนทราสต์กับสีของเจดีย์ที่เป็นโทนเทาๆ ได้ดี ทำให้เราเด่นขึ้นมาทันที แต่ถ้าใครอยากแหวกแนว ใส่สีสันสดใส เช่น ชมพูบานเย็น หรือเขียวมะนาวไปเลย ก็จะดูเป็นลูกเล่นที่น่าสนใจ แต่ระวังอย่าให้แย่งซีนเจดีย์นะ!
-
มุมรายละเอียด: เปลือกหอยพันปีที่ฐานเจดีย์
เดินเข้าไปใกล้ๆ เจดีย์แกจะเห็นความAmazing ของเปลือกหอยแต่ละชิ้นที่ถูกนำมาเรียงร้อยต่อกันอย่างประณีต สังเกตดีๆ เปลือกหอยพวกนี้คือหอยนางรมยักษ์ หอยน้ำจืดโบราณนะจ๊ะ ไม่ใช่หอยแครงหอยแมลงภู่ที่เรากินกันตามร้านซีฟู้ด! มันคือหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่บ่งบอกว่าบริเวณนี้เคยเป็นแหล่งน้ำขนาดใหญ่เมื่อหลายพันปีที่แล้ว อู้วหู！
☕ พิกัดลับ ดับร้อนข้างวัด
หลังจากที่ตากแดดจนหน้าเริ่มไหม้ ผมเริ่มช็อต ได้รูปสวยๆ มาเป็นสิบๆ เมกะไบต์แล้ว ก็ถึงเวลาชาร์จพลังงานและดับร้อนกันหน่อยป่ะ? บอกเลยว่าพอเห็นแดดบ่ายคล้อยเท่านั้นแหละ ขาอีฉันก็แทบจะถลาไปหาร้านอะไรก็ได้ที่มันมีแอร์เย็นๆ หรืออย่างน้อยก็ขอให้มีร่มเงาที่พอจะหลบแดดได้! แต่แถววัดเจดีย์หอยเนี่ย มันไม่ได้มีคาเฟ่เก๋ๆ สไตล์มินิมอลแบบสุขุมวิทนะแก! มันคือความบ้านๆ สไตล์คนปทุมฯ แท้ๆ! แต่ด้วยความสายจริงจังและเป็นตัวแม่เรื่องการสอดส่อง ก็ไปเจอเข้ากับร้านลับๆ ที่ชื่อว่า "ร้านป้าอ้อยกาแฟโบราณ" ที่อยู่ไม่ไกลจากวัดมากนัก แค่ขับรถออกมาไม่กี่นาที ก็จะเจอร้านเล็กๆ ที่ดูไม่โดดเด่นอะไรเลย เป็นเพิงเล็กๆ มีโต๊ะเก้าอี้ไม้เก่าๆ ตั้งอยู่ใต้ต้นมะขามใหญ่ ดูแล้วให้ฟีลเหมือนย้อนยุคไปสมัยคุณย่าคุณยายยังสาว! ตอนแรกก็แอบลังเลนะว่ามันจะเวิร์คหรอ แต่เห็นป้าอ้อยแกยิ้มต้อนรับแบบใจดี ก็เลยลองดู!
พอเดินเข้าไปในร้านเท่านั้นแหละ กลิ่นหอมๆ ของกาแฟคั่วบดลอยมาเตะจมูกทันที บอกเลยว่ามันเป็นกลิ่นกาแฟโบราณแท้ๆ ที่ไม่ได้ปรุงแต่งอะไรมากมาย นี่แหละสิ่งที่ตามหา! ฉันสั่ง "โอเลี้ยง" ทันทีแบบไม่รอช้า เพราะสภาพคือต้องการความสดชื่นแบบเร่งด่วน! ส่วนเพื่อนสาวตัวแสบมันสั่ง "ชาเย็น" หน้าตาป้าอ้อยดูกระฉับกระเฉงมากนะ แกตักผงกาแฟใส่ถุงชงผ้าแล้วเทน้ำร้อนผ่านอย่างรวดเร็ว เสียงน้ำไหล เสียงน้ำแข็งกระทบแก้วคือฟังแล้วชื่นใจสุดๆ! พอได้แก้วโอเลี้ยงมาเท่านั้นแหละ! โอ๊ยยยยยยแก! มันคือสวรรค์! รสชาติกาแฟเข้มข้น หอมกลิ่นคั่วแบบคลาสสิก หวานกำลังดี ไม่บาดคอ และที่สำคัญคือมันเย็นฉ่ำชื่นใจมากกกกกกกกกก ดื่มไปอึกแรกก็รู้สึกเหมือนได้กลับมาเกิดใหม่! ตาลอยปรี๊ด! สดชื่นจนอยากจะเต้นโคฟเวอร์เพลง BLACKPINK โชว์ป้าอ้อยไปเลย! ส่วนชาเย็นของเพื่อนฉันก็ไม่แพ้กันนะ ชาหอมนมละมุน รสชาติกลมกล่อม ไม่หวานเลี่ยนจนแสบคอ เหมือนที่คาเฟ่สมัยใหม่บางร้านทำ อันนี้คือความลงตัวที่แท้ทรู! พอได้นั่งพักใต้ร่มไม้ ลมพัดเอื่อยๆ จิบกาแฟโบราณอร่อยๆ มองดูผู้คนผ่านไปมาแบบช้าๆ พร้อมเม้าท์มอยเรื่องความเหน็ดเหนื่อยจากการถ่ายรูป บอกเลยว่าความรู้สึกเหมือนโดนดูดพลังงานจากแดดร้อนๆ ก็หายเป็นปลิดทิ้ง กลับมามีชีวิตชีวาพร้อมลุยต่อได้อีกรอบ! แถมราคาคือหลักสิบ! ถูกกว่ากาแฟแฟรนไชส์เป็นไหนๆ! คุ้มค่าแก่การแวะพักจริงๆ ค่ะซิส!
🚗 ข้อมูลการเดินทางและทริคควรรู้
สำหรับแก๊งค์วัยรุ่นตัวแม่ตัวมัมที่อ่านแล้วอยากจะตามรอยไปเช็กอิน "วัดเจดีย์หอย" ฉันขอสรุปข้อมูลการเดินทางและทริคเล็กๆ น้อยๆ ที่จำเป็นต้องรู้ไว้เลยนะ จะได้ไม่ไปพลาดท่าเสียทีให้กับแดดปทุมฯ หรือหลงทางจนต้องเททริปไปซะก่อน!
-
พิกัดเป๊ะๆ:
วัดเจดีย์หอย ตั้งอยู่ที่ คลอง 17 ตำบลบ่อเงิน อำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี ถ้าใช้ Google Maps ก็พิมพ์ไปเลยว่า "วัดเจดีย์หอย" รับรองว่าพี่ Google จะพาไปถึงที่ไม่มีหลงชัวร์ๆ! แต่บอกก่อนว่าวัดนี้อยู่ลึกเข้าไปจากถนนใหญ่พอสมควรนะ บรรยากาศจะค่อนข้างชนบทหน่อยๆ ถ้าใครไม่ชอบความเปลี่ยวอาจจะรู้สึกแปลกๆ ตอนขับเข้าไปนิดนึง
-
วิธีเดินทาง (สายซิ่งต้องรู้!):
- รถยนต์ส่วนตัว/มอเตอร์ไซค์: อันนี้คือ Best Option ที่สุด! สะดวกสบายที่สุดแล้วแก เพราะวัดอยู่ในโซนที่ระบบขนส่งสาธารณะเข้าถึงได้ยากมากๆ ถ้ามีรถส่วนตัวจะขับมาง่ายกว่าเยอะ! จากกรุงเทพฯ ใช้เวลาประมาณ 1-1.5 ชั่วโมง ขึ้นอยู่กับสภาพจราจร และการขับขี่ของแกเลย เส้นทางส่วนใหญ่เป็นถนนลาดยางสบายๆ แต่บางช่วงอาจจะมีถนนเลนเดียวหรือผ่านชุมชนเล็กๆ ชะลอความเร็วด้วยนะจ๊ะคนดี
- ขนส่งสาธารณะ: อันนี้ฉันไม่ค่อยแนะนำสำหรับสายชิลล์ที่ไม่ชินทางนะแก! มันจะซับซ้อนไปหน่อย! ต้องนั่งรถตู้หรือรถประจำทางมาลงที่ฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต หรือตัวเมืองปทุมธานีก่อน จากนั้นก็ต้องต่อแท็กซี่ หรือวินมอเตอร์ไซค์เข้าไปที่วัดอีกที ซึ่งค่าใช้จ่ายตรงนี้น่าจะค่อนข้างสูงและอาจจะเรียกยากหน่อยนะ เพราะวัดไม่ได้อยู่ในย่านชุมชนหนาแน่น
-
ช่วงเวลาที่ควรไป (สำคัญมากนะยะ!):
ถ้าไม่อยากได้สภาพหมูกรอบแดดเดียวแบบฉันนะแก! ให้ไปช่วง เช้าตรู่ (ประมาณ 7.00 - 9.00 น.) หรือช่วง บ่ายแก่ๆ เย็นๆ (ประมาณ 15.30 - 17.00 น.) จะดีที่สุด! แสงจะสวยกำลังดี ไม่ร้อนมาก ถ่ายรูปก็ปัง! หลีกเลี่ยงช่วง 11.00 - 14.00 น. อย่างเด็ดขาด! เพราะเป็นช่วงที่แดดตรงหัวเป๊ะๆ ความร้อนคือเบอร์สิบ หน้าจะเยิ้ม เมคอัพจะไหล ถ่ายรูปออกมาหน้าก็จะดูเพลียๆ ไม่สดใสนะจ๊ะ
-
ทริคควรรู้และข้อควรระวัง (ตัวแม่เตือนแล้วนะ!):
- กันแดดเท่านั้นที่ช่วยได้: พกกันแดด SPF สูงๆ ไปเลยแก! ทาซ้ำทุก 2 ชั่วโมงได้ยิ่งดี! หมวกปีกกว้าง แว่นกันแดดคือของจำเป็นที่ต้องมีนะ! พร็อพถ่ายรูปเก๋ๆ ไปในตัวด้วย!
- แต่งตัวสุภาพแต่ยังคงความปัง: ถึงจะเป็นวัดที่ดูชิลล์ๆ แต่ก็เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์นะแก! แต่งตัวให้สุภาพหน่อย อย่างน้อยก็เสื้อมีแขน กางเกงหรือกระโปรงคลุมเข่าก็ยังดีนะ แต่ก็ยังคงความแฟชั่นนิสต้าได้อยู่! เลือกผ้าที่ระบายอากาศได้ดี จะได้ไม่ร้อนอบอ้าว!
- น้ำเปล่าคือชีวิต: อย่าลืมพกน้ำเปล่าติดตัวไปเยอะๆ! จิบเรื่อยๆ จะได้ไม่ขาดน้ำและเป็นลมกลางแดด!
- เตรียม Power Bank: ถ่ายรูปเยอะขนาดนี้ แบตมือถือหมดแน่นอน! พาวเวอร์แบงค์คือเพื่อนแท้ของสายคอนเทนต์!
- เข้าห้องน้ำให้เรียบร้อย: ห้องน้ำที่วัดอาจจะไม่ได้หรูหราเหมือนห้างสรรพสินค้า เตรียมใจไว้หน่อย และถ้ามีโอกาสเข้าห้องน้ำข้างทางก่อนถึงวัดก็จัดไปเลยแก!
- พกเงินสดติดตัว: ร้านค้าหรือร้านกาแฟโบราณแถวนั้นบางร้านอาจจะยังไม่รับโอนนะแก เตรียมเงินสดไปบ้างจะดีกว่า!
- เคารพสถานที่: อันนี้สำคัญสุดๆ! วัดเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์นะแก เดินสำรวม พูดจาเพราะๆ ไม่ส่งเสียงดังโวยวาย ไม่ปีนป่ายเจดีย์หรือสิ่งก่อสร้างใดๆ เพื่อถ่ายรูปนะจ๊ะ! เราไปเที่ยว ไปเอาคอนเทนต์ แต่ก็ต้องมีมารยาทด้วยนะ!
สรุปนะแก! ใครที่คิดว่าชีวิตนี้มีแต่เรื่องหอยๆ (หมายถึงเรื่องไม่เป็นเรื่อง เรื่องไร้สาระ เรื่องจุกจิกกวนใจนะ ไม่ใช่หอยที่กินได้!) ลองมา "วัดเจดีย์หอย" ที่ปทุมธานีดูสิ! แกจะรู้ว่ายังมีอะไรที่แปลกใหม่และน่าสนใจรอให้เราไปค้นพบอีกเยอะ! มันอาจจะไม่ได้เป็นวัดที่สวยงามอลังการเหมือนวัดดังๆ ทั่วไป แต่ความ Unseen ความเป็นมาที่น่าทึ่งของเจดีย์หอยเนี่ย มันทำให้ฉันรู้สึกว่าทริปนี้โคตรคุ้ม! ได้ทั้งคอนเทนต์ ได้ทั้งความรู้ แถมยังได้เจอร้านกาแฟโบราณที่โคตรฟิน! บอกเลยว่างานนี้ยอดไลก์พุ่งแน่นอน! ไปค่ะซิส ไปพิสูจน์ด้วยตัวเองแล้วจะรู้ว่า “วัดเจดีย์หอย” ไม่ใช่แค่เรื่องหอยๆ อีกต่อไป! สับขาไปเช็กอินกันด่วนๆ!
#วัดเจดีย์หอย #เที่ยวปทุมธานี #เที่ยวปทุมธานี #เที่ยวใกล้กรุงเทพ #เที่ยว1วัน #onedaytrip
-